Door1deur | Page-2

Nieuws

Door1deur

De zes meestvoorkomende arbeidsconflicten

Geen loon gekregen, onzekerheid door een reorganisatie. Een arbeidsconflict is er zo, zeker sinds de crisis. Een top-6.
Sinds de crisis zijn relaties tussen bedrijven en hun werknemers flink bekoeld. Financieel en juridisch dienstverlener DAS heeft een record aantal arbeidsconflicten van 110 duizend dossiers in behandeling, zo berichtten het AD en NRC Handelsblad.
Het aantal arbeidsconflictdossiers steeg met vijftien procent in vergelijking met 2011. Juridisch dienstverlener Arag heeft sinds het uitbreken van de crisis een stijging gezien van zestig procent in het aantal arbeidszaken, volgens NRC Handelsblad.
Waar gaan al die conflicten eigenlijk over? DAS stelde voor Intermediair een lijst op van de meest voorkomende arbeidsconflicten. Arbeidsrechtjuriste Simone Drost van DAS en Kim Richel, mediator bij Dialogue BV, lichten de zaken toe.

1. Reorganisatie

Dit verbaast natuurlijk niemand. Reorganisaties zijn de voedingsbodem voor conflicten. Ze brengen spanning en miscommunicatie met zich mee, en vooral de onzekerheid bij werknemers of ze hun baan wel zullen behouden, legt grote druk op de relatie tussen hen en het bedrijf.
DAS krijgt dagelijks telefoontjes van bedrijven die advies willen hebben hoe ze kunnen bezuinigen op de personeelskosten. De grote vraag van ontslagen werknemers is vooral: wat zijn mijn rechten? Drost: 'Veel mensen hebben geen idee waarin ze terecht komen: Krijg ik een uitkering? Is het sociaal plan redelijk? Hoe hoog is mijn ontslagvergoeding? Is het afspiegelingsbeginsel goed toegepast? Het aantal zaken van die aard is echt enorm gegroeid.'

2. Verstoorde arbeidsrelatie
Er zijn altijd al veel verschillende soorten verstoorde arbeidsrelaties, maar volgens Drost is het aantal zaken met de crisis wel gegroeid: 'Beide partijen zijn extra gevoelig. Een bedrijf moet het hoofd boven water houden, een werknemer raakt misschien zijn werk kwijt, dat legt druk op de relatie.
De meest voorkomende grondslag van een verstoorde arbeidsrelatie is miscommunicatie. Richel: 'Veel mensen hebben een eigen interpretatie van het gedrag of uitspraken van collega's zonder deze aannames bij hen te toetsten. Dat leidt al snel tot onbegrip en conflicten.
Andere veelvoorkomende oorzaken: een werknemer voelt zich niet gewaardeerd voor zijn inspanningen, botsende ego's op de werkvloer, een onduidelijke organisatiestructuur, onduidelijkheid over taken en gebrek aan tijd voor elkaar.'

3. Ontslag op staande voet
Als iemand op deze manier ontslagen wordt, heeft hij het wel heel bont gemaakt. Vaak gaat het dan om diefstal of verduistering. Het aantal zaken waar dat speelt, neemt door de crisis ook toe. 'Een kat in het nauw maakt rare sprongen', zegt Drost. 'Sommige mensen kunnen niet meer rondkomen en zien de oplossing in het nemen van "een extraatje" van het bedrijf.' Omgekeerd zijn bedrijven sneller geneigd om mensen zo op het moment zelf te ontslaan. Als de rechter het ontslag rechtsgeldig verklaart, is het namelijk sneller en goedkoper: een werknemer krijgt namelijk geen ontslagvergoeding mee en het loon stopt direct.

4. Disfunctioneren
Werknemers worden geacht steeds efficiënter te presteren. Veel bedrijven gooien de controle ook omhoog: ze voeren vaker functioneringsgesprekken en geven meer waarschuwingen. Drost: 'Een werknemer voelt die druk: er wordt een dossier tegen mij opgebouwd. Dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor de relatie. '
Maar, zeggen zowel Drost als Richel, regelmatig komt het gewoon op neer dat als het bedrijf het woord 'disfunctioneren' in de mond neemt, dat het dan een probleem heeft met de werknemer als mens. 'Disfunctioneren is voor werkgevers vaak wel lastig aan te tonen', zegt Richel. 'Dat vergt jaren van dossieropbouw. Mediation is dan een goede manier om te kijken of en hoe de mensen weer met elkaar verder kunnen gaan.'

5. Re-integratie
Werkgevers hebben altijd al te maken met mensen die in een re-integratietraject zitten. Die re-integratie is nu alleen minder gemakkelijk op te brengen. Niet alle werkgevers kunnen die twee jaar loondoorbetaling dragen, daarom zitten ze er meer bovenop. Drost: 'Een werknemer kan daardoor het gevoel krijgen dat hij onder druk wordt gezet, of niet serieus genomen wordt. Hij vindt bijvoorbeeld de klusjes die hij moet doen toch te zwaar, of juist onder zijn niveau. Daardoor wordt de sfeer gespannen.'

6. Loonachterstand uit onmacht
De meeste conflicten betreffen niet uitbetaald loon, bijvoorbeeld omdat bedrijven daarvoor geen geld meer hebben. DAS neemt ook zaken met niet uitbetaalde eindejaarsuitkeringen, bonussen, en andere geldelijke arbeidsvoorwaarden onder de loep, of zaken waarin de werkgever eenzijdig het salaris heeft verlaagd. 'Bedrijven kijken waar ze kunnen korten, en omgekeerd kijken werknemers scherper naar hun cao en arbeidsvoorwaarden dan voorheen', zegt Drost. 'Niet gek natuurlijk, beide partijen kunnen het geld niet missen'.

Bron: Intermediair, Sanne van Baar, 26-11-2012

NMI steunt PvdA-initiatief mediation in strafrecht

Het Nederlands Mediation Instituut (NMI), de onafhankelijke kwaliteitskoepel voor mediation in Nederland, steunt het initiatief van de PvdA om vaker mediation toe te passen bij bepaalde strafzaken. Daarbij is mediation geen vervanging van het strafrecht, maar een middel in het strafproces.

Vrijwillige basis
Een mediation in een strafzaak kan alleen als de dader verantwoordelijkheid wil nemen voor zijn gedrag. Slachtoffer en dader maken afspraken over de manier waarop de schade – zowel materieel als immaterieel – wordt hersteld. Een mediation in een strafzaak vindt alleen plaats als een slachtoffer dat wil. Op vrijwillige basis dus.

Genoegdoening slachtoffer
Persoonlijke gevoelens over rechtvaardigheid en daadwerkelijke genoegdoening voor het slachtoffer kunnen in een strafproces volledig op de achtergrond raken, ook al maken slachtoffers gebruik van de mogelijkheid van spreekrecht. Mediation in strafzaken helpt de persoonlijke genoegdoening weer in beeld te krijgen, door het faciliteren rechtstreeks gesprek tussen slachtoffer en dader. Zo kan een slachtoffer in een mediationgesprek zelf tegen de dader zeggen wat de gevolgen van het gedrag van de dader zijn geweest. Slachtoffers hoeven zich daarbij niet te voegen naar de spelregels van het strafrecht en voelen zich daardoor vaak beter gehoord dan in de rechtszaal.

Directe confrontatie
Niet iedere strafzaak is geschikt voor mediation. Minder zware zaken waarin slachtoffer en dader in de toekomst weer met elkaar te maken krijgen, lenen zich goed voor mediation. Een directe confrontatie met het aangerichte leed kan inzicht geven in de gevolgen van eigen handelen. Wanneer de dader besef van schuld toont, kan dit bijdragen aan het emotionele herstel van het slachtoffer. Waar het in het strafrecht draait om waarheidsvinding, staat bij mediation in strafzaken de beleving van de gebeurtenis, de impact en de gevolgen daarvan voorop.

Recidivecijfers
Onderzoeken uit het buitenland laten zien dat het toepassen van volwaardige mediation in strafzaken kan leiden tot positieve gedragsverandering bij dader. Dit leidt tot betere recidivecijfers dan het louter toepassen van reguliere strafrechtpleging, zowel bij jeugdige als bij volwassen daders.

Bron: NMI, 27-11-2012

Kosten doorbetalen verzuim na conflict delen

Met zijn afstudeerscriptie ‘Niet werken door een arbeidsconflict’ heeft Axel Blanker de scriptieprijs Rechtswetenschappen 2012 van de Open Universiteit gewonnen. Blanker stelt de vraag of een werknemer het loon volledig doorbetaald moet krijgen als diegene zich bij een conflict ziek meldt. De student pleit ervoor dat de loonkosten niet automatisch alleen voor de rekening van de werkgever moeten komen.

Blanker constateert dat het in Nederland gebruikelijk is dat een werknemer zich ziek meldt wanneer er sprake is van een arbeidsconflict. Het feit dat de zieke werknemer ontslagbescherming geniet en recht op loon behoudt, is een ontsnappingsroute geworden. In Nederland melden zich jaarlijks tussen de 70.000 en 100.000 werknemers ziek vanwege een conflict met de werkgever, leidinggevende of een collega. De kosten die arbeidsconflicten met zich meebrengen belopen jaarlijks meer dan 1 miljard euro.

Verdeling kosten

Axel Blanker pleit in zijn scriptie voor verdeling van de kosten van doorbetaling van loon tussen werkgever en werknemer bij arbeidsverzuim na een conflict. Toetsing vindt plaats aan de hand van drie criteria: de voorzienbaarheid van het arbeidsconflict, de beïnvloedingsmogelijkheden op het ontstaan en het oplossen van het conflict en tot slot de schuldvraag.

Wetsartikel

Blanker stelt voor een nieuw wetsartikel in het Burgerlijk Wetboek op te nemen. Juryvoorzitter prof. mr. Anka Ernes: ‘Zijn scriptieonderzoek is zo goed dat de OU een promotietraject met Axel Blanker start’.

Bron: OU, 28-11-2012

Hogere en langere alimentatie in Duitsland

Alimentatieregelingen in Duitsland moeten ruimhartiger worden en sterker gekoppeld aan de duur van het huwelijk. "Vrouwen die een lange tijd getrouwd zijn geweest, mogen niet in een bodemloze put vallen in het geval van echtscheiding", stelt regeringspartij CDU in verdediging van een nieuw wetsontwerp over alimentatie.

Nog deze maand wil de Duitse regering een versoepeling van de strenge regels die vijf jaar geleden werden ingevoerd. Vooral vrouwen die vele jaren in een huwelijk met traditionele rolverdeling hadden geleefd en zich om de kinderen en het huishouden hadden bekommerd, staan er sinds de aanscherping duidelijk slechter voor.

Vrouwen die lang getrouwd zijn mogen er op rekenen dat ze met dit voorstel langer en meer geld krijgen zullen van hun ex-echtgenoten.

Bron: AD.nl, 2-12-2012

Een pastorale, bijbelse visie op echtscheiding

Dat veel huwelijken stranden is bekend. Daarom is er in een toenemend aantal kerkelijke gemeenten steeds meer aandacht voor huwelijksvoorbereiding of huwelijkscatechese.

Er zijn ook huwelijkscursussen voor getrouwde stellen. Gelukkig maar, want voorkomen is beter dan scheiden. En toch gebeurt dat laatste steeds vaker, ook in de gereformeerde gezindte. Hoe gaan christenen daarmee om? Wat maken mensen die gaan scheiden en die gescheiden zijn mee? Hoe vergaat het de gezinnen? Waar zitten hun pastorale pijnpunten? Wat zijn de morele vragen? Wat mag wel en wat mag niet? Als je het niet van dichtbij hebt meegemaakt, kun je je de worstelingen rondom echtscheiding maar moeilijk voorstellen.

Het andere standpunt is: echtscheiding mag niet, is dus (bijna) altijd verkeerd. Vervolgens worden mensen die toch gescheiden zijn gebrandmerkt als een bijzonder soort overtreders van Gods wet. De psychopastorale benadering komt zo tegenover de morele te staan.Er wordt intussen vrij veel in christelijke kring gepubliceerd over echtscheiding. Uit de hoek van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland is er onder redactie van drs. P. J. Vergunst een bundel over dit thema aan die reeks toegevoegd: ”Toch gescheiden. Over de complexiteit van een gebroken huwelijk”. De verschijning hiervan is een goede zaak. Ambtsdragers en gemeenteleden hebben toerusting nodig. Dit boek bewandelt een wijze middenweg. Enerzijds is er het standpunt: echtscheiding is pijnlijk en verdrietig. Niemand zoekt dat. Laten we mensen die vastlopen in hun huwelijk daarom de ruimte geven om hun eigen weg te gaan. Laten we nooit oordelen en zeggen wat mag en niet mag.

Daaraan doen Vergunst en de zijnen niet mee. Dit boek is niet veroordelend. Het is echter ook geen toegeeflijk boek. Helder wordt de pijn verwoord van mensen met een moeilijk huwelijk en van gescheiden mensen. Even helder worden Bijbelse lijnen getekend over huwelijk en echtscheiding. Niet alleen pastoraal. Bijvoorbeeld: hoe gaan we om met schuld en genade en vergeving? Maar ook moreel. Hoe zit het met het tweede huwelijk? Mag dat wel of niet, en wanneer dan wel of niet?

In het boek staan om te beginnen vijf interviews met mensen die gescheiden zijn. Ieder heeft een eigen verhaal over de achtergrond van de scheiding. Gemeenschappelijk is het verdriet over wat gebeurd is. Uit de titels van de interviews blijkt dat al: ”Achter de voordeur bestond ik niet”; ”Veel is er voor mij verzwegen”; ”Er was geen recht, dat maakte me fel”; ”Niet communiceren was onze grootste fout”; ”Trouw zijn had geen inhoud meer”.

In twee andere hoofdstukken  –aan het einde van het boek– laten de hulpverleners Wilco Kroon en John Robbemond (beiden werkzaam bij Eleos) hun licht schijnen over de problematiek. In kort bestek wordt de complexiteit van liefdesrelaties beschreven en de niveaus waarop ze kunnen vastlopen. Het niet kunnen hechten, kan een rol spelen bij relatieproblemen. Ook de overgangen van de ene gezinsfase naar de andere zijn riskant voor een huwelijk. Psychische problematiek kan de kop opsteken. Tegenwoordig is er veel aandacht voor het effect van autisme op een huwelijk. De communicatie kan stagneren: de ene partner benadert de andere louter negatief, of beiden hakken op elkaar in, of beide partners gaan langs elkaar heen leven.

Op een gegeven moment kan de relatie zo beschadigd raken dat therapie nodig is. Relatietherapie biedt mogelijkheden, maar kan geen wonderen bewerkstelligen. Het komt soms toch tot een echtscheiding, en de gevolgen daarvan voor de relatie komen in dit boek ook kort in beeld.

Het middendeel van het boek behandelt de theologisch-pastorale vragen rondom echtscheiding. De predikanten G. Lustig, A. van Lingen, C. H. Hogendoorn en G. de Fijter schrijven respectievelijk over ”De wereld van het Nieuwe Testament en de wereld waarin wij leven”; ”De hardheid van onze harten”; ”De vergeving ernstig nemen”; ”De kerk mag beschadigde mensen leiden”.

Toch spreekt de Bijbel al over de hardheid van onze harten. De zonde en zijn gevolgen zijn overal aanwezig. Zelfs het beste kan bederven. Echtscheiding blijft een kwaad, ook al lijken we eraan te wennen. Toch is ook de zonde van echtscheiding een zonde die door Gods genade vergeven kan worden, als mensen in hun (huwelijks)ellende de toevlucht tot Hem nemen.Het huwelijk is de meest geconcentreerde plaats om Gods doel met Zijn schepping en herschepping te tonen. Huwelijkstrouw is daarom de opdracht. God wil echtscheiding niet. Het kán niet. Wij kunnen de burgerlijk stand op aarde aanpassen. Beloften voor God gedaan, zijn niet zomaar terug te draaien.

Echtscheiding is ook een verdrietige zaak, en dan is het goed dat de gemeente om de mensen heen staat die dit meemaken. Als één lid lijdt, lijden alle mensen mee. Dat meeleven moet ook duidelijk worden in de begeleiding door ambtsdragers van mensen met huwelijksproblemen en na echtscheiding.

Boekgegevens

”Toch gescheiden. Over de complexiteit van een gebroken huwelijk”, Piet Vergunst (red.); uitg. Boekencentrum, Zoetermeer, 2012; ISBN 978 90 239 2656 6; 141 blz.; € 15,90.

Bron: RD.nl, 30-11-2012

Meer artikelen...

<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Pagina 2 van 20

ZOEKEN

Echtscheiding

Overheid

Arbeid

Zakelijk

Ondernemend scheiden

Overig